Wielkosc kata tarcia wewnetrznego gruntów spoistych

Najczęściej przyjmuje się tu wielkość Pll obliczoną z klasycznej teorii parcia gruntu w wysokości tzw. parcia czynnego czyli w wysokości Ph = Y h tg2. (450 -{-) gdzie: y – Ciężar objętościowy gruntu, T/m3, h – zagłębienie punktu działania Pll od powierzchni terenu, m, tp – kąt tarcia wewnętrznego gruntu (wielkość rzeczywista dla gruntów sypkich lub zastępcza dla gruntów spoistych). Wielkość kąta tarcia wewnętrznego gruntów spoistych, uzyskana bezpośrednio w wyniku badań laboratoryjnych gruntu, jest zwykle dużo niższa niż dla gruntów sypkich. Wytrzymałość gruntu na ściskanie jest tu zapewniona przez istnienie dosyć znacznych sił spójności (kohezji) między cząstkami szkieletu gruntowego. Dla celów praktycznych można, jak to podano wyżej, przyjąć większą wartość kąta tarcia wewnętrznego i nie uwzględniać spójności. Przyjmowana wtedy większa wartość sp zastąpi w wystarczająco dokładny sposób nie uwzględnioną wielkość spójności. [podobne: drzwi szklane prysznicowe, aprepitant, Paletyzatory ]

Powiązane tematy z artykułem: aprepitant drzwi szklane prysznicowe Paletyzatory