ZASADY PROJEKTOWANIA INSTALACJI OGRZEWCZYCH

ZASADY PROJEKTOWANIA INSTALACJI OGRZEWCZYCH 5.6.1. Ogrzewania wodne Instalacja centralnego ogrzewania wodnego może być zasilana energią cieplną z małej kotłowni dostosowanej tylko do jednego budynku, bądź z fermowej kotłowni wodnej nisko lub wysokoparametrowej ogrzewającej część albo wszystkie obiekty w danym zespole. Woda ciepła w instalacjach wodnych powinna mieć maksymalną temperaturę zasilania do 95°C, a powrotu 70°C. Nie dotyczy to oczywiście maksymalnych temperatur wody w przewodach zewnętrznych, doprowadzających czynnik grzejny z kotłowni do węzła cieplnego. Po zastosowaniu w nim wymiennika lub wymienników maksymalna temperatura wody gorącej może osiągać 150/70°C, 130/70°C i 110/70°C. Obieg czynnika grzejnego jest najczęściej wymuszony pompami obiegowymi. Poziome przewody rozdzielcze przy ogrzewaniu pompowym ze względu na regulację instalacji i prawidłowe warunki eksploatacji nie powinny być specjalnie długie. Zalecana zazwyczaj najwięk sza ich długość od rozdzielacza do ostatniego pionu wynosi 50m. Natomiast grawitacyjny obieg czynnika jest możliwy tylko w nie wielkich budynkach spełniających następujące warunki: – maksymalna rozciągłość pozioma rozprowadzenia przewodów, liczona od kotła do skrajnego pionu, nie większa od 25 m, – wysokość od środka źródła ciepła do środka grzejnika dla ogrzewań z rozdziałem dolnym nie może być mniejsza od 2 m. [podobne: rusztowania aluminiowe, drzwi przesuwane, drzwi szklane prysznicowe ]

Powiązane tematy z artykułem: drzwi przesuwane drzwi szklane prysznicowe rusztowania aluminiowe