Artykuly sporzadzone przez wytlaczance owija sie i wulkanizuje bezposrednio w parze

Okłady sporządzone z czystych mieszanek po zdjęciu z kalandra pudruje się sproszkowaną miką lub talkiem albo lakieruje. Wulkanizację obłożonych materiałów lub sporządzonych z nich artykułów prowadzi się w gorącym powietrzu przeważnie w temperaturze 126 -7- -132 C. Wytłaczanie poliwinylobutyralu jest bardzo proste i odbywa się w temperaturach stosowanych do wulkanizacji kauczuku naturalnego, to jest w 82 -7- 1040C. Artykuły sporządzone przez wytłaczance owija się i wulkanizuje bezpośrednio w parze. Do kształtowania formowego stosowane są mieszanki o specjalnym składzie; dodanie sadzy ułatwia proces formowania, chociaż nie jest to konieczne. Continue reading „Artykuly sporzadzone przez wytlaczance owija sie i wulkanizuje bezposrednio w parze”

Polimery akrylanu etylu sa bardziej miekkie i bardziej elastyczne

Polimery estrów kwasu akrylowego otrzymuje się głównie przez polimeryzację w emulsji. Ciekłe monomery emulguje się w wodzie, a następnie polimeryzuje pod działaniem ciepła lub światła. Przebieg procesu można dokładnie regulować za pomocą dodawania zimnej wody. Polimery estrów kwasu akrylowego można otrzymywać w postaci trwałego lateksu. Emulsje te zostały po raz, pierwszy opisane w literaturze patentowej w 1931 r. Continue reading „Polimery akrylanu etylu sa bardziej miekkie i bardziej elastyczne”

Pochodne kwasu metakrylowego daja twardsze polimery

Pochodne kwasu metakrylowego dają twardsze polimery; miękkie materiały otrzymuje się dopiero z estrów amylowych. Wszystkie te polimery posiadają szereg wspólnych własności; są one termoplastyczne, przezroczyste, odporne na starzenie, na działanie światła słonecznego i tlenu, jak również wykazują bardzo dużą odporność na działanie chemikaliów. Posiadają bardzo dobrą zdolność przylegania oraz nie ulegają działaniu olejów, benzyny i innych rozpuszczalników, W grupie materiałów elastycznych pewne zastosowanie znalazły polimery użyte w postaci lateksów. Lateksy te po wyschnięciu dają giętkie, dobrze przylegające błony, nie wymagające dodawania plastyfikatorów. Są one szeroko stosowane do impregnowania tkanin, do produkcji materiałów wodoodpornych oraz do wyrobu sztucznej skóry. Continue reading „Pochodne kwasu metakrylowego daja twardsze polimery”

Duzym postepem w dziedzinie zastosowania zywic etenoidowych jest ich uzycie do produkcji gietkiej fibry.

Dużym postępem w dziedzinie zastosowania żywic etenoidowych jest ich użycie do produkcji giętkiej fibry. Emulsje żywic miesza się z masą papierową i z otrzymanej mieszaniny produkuje się zwykłą metodą fibrę w postaci arkuszy. Najważniejszym zastosowaniem pochodnych kwasu akrylowego jest ich użycie jako drugorzędnego monomeru do produkcji kopolimerów butadienu. Polimery kwasu metakrylowego posiadają bardzo duże znaczenie przede wszystkim ze względu na ich przezroczystość oraz zdumiewającą zdolność przepuszczania światła. Ponieważ posiadają one bardzo dużą wytrzymałość, a przy tym są bardzo lekkie, użyto ich w lotnictwie na osłony kabin pilotów, do okien itp. Continue reading „Duzym postepem w dziedzinie zastosowania zywic etenoidowych jest ich uzycie do produkcji gietkiej fibry.”

Rohm oraz Bauer opisali metode sporzadzania specjalnych mieszanin zywic zawierajacych mineralne napelniacze

Patent Rohma, który był pionierem w dziedzinie przemysłowego zastosowania żywic akrylowych, dotyczył sporządzania sztucznego kauczuku. Materiał ten Rohrn otrzymywał w ten sposób, że spolimeryzowany ester kwasu akrylowego mieszał z siarką i otrzymaną mieszaninę wulkanizował w ciągu dwóch godzin w temperaturze 40 C. Nie podał on jednak ani opisu mechanizmu, ani nie określił rodzaju wulkanizacji nasyconego polimeru. Rohm oraz Bauer opisali metodę sporządzania specjalnych mieszanin żywic zawierających mineralne napełniacze oraz inne materiały, z których można było produkować nie ślizgające się opony. Według innych danych materiały o własnościach kauczuku można produkować przez polimeryzację estrów kwasu akrylowego w emulsji. Continue reading „Rohm oraz Bauer opisali metode sporzadzania specjalnych mieszanin zywic zawierajacych mineralne napelniacze”

Klasy cegly odpowiadajace ich wytrzymalosciom

Klasy cegły odpowiadające ich wytrzymałościom są: 75, 100 i 150. Cegła kratówka typ K2 ma w środku podłużny otwór ułatwiający uchwycenie cegły jedną ręką. Cegła wypalana w temperaturze wyższej niż normalna cegła budowlana ulega spiekaniu i otrzymuje ciemnowiśniowe szkliste powierzchnie. Jest to cegła klinkierowa odznaczająca się dużą wytrzymałością na ściskanie (powyżej 250 kG/cm2) i na ścieranie, małą nasiąkliwością oraz znaczną odpornością na działanie kwasów. Cegła ta używana jest do budowy nawierzchni drogowych i do wykładania kanałów kanalizacyjnych na okładziny stopni i ścian oraz na posadzki. Continue reading „Klasy cegly odpowiadajace ich wytrzymalosciom”

Przekrój pustaka

Przekrój pustaka odpowiada wymiarom podstawy normalnej cegły, co umożliwia wykonywanie kanałów wentylacyjnych i w ściance grubości 1/2 cegły . Podobnie jak w pustakach kominowych pewna część pustaków wentylacyjnych ma otwory w postaci kratki wentylacyjnej. Do budowy stropów stosowane są najczęściej pustaki ceramiczne Akermana. Pustaki te nie tworzą konstrukcji nośnej, lecz służą tylko do wypełnienia pustych miejsc między Pustak stropowy Akermana: a i b) znormalizowany typ pustaka, pustak z kanalikiem do przewodów elektrycznych żeberkami w stropach żelbetowych. Według PN/B-12005 przewidziane są do produkcji 4 typy pustaków różniące się wysokością: Przewidziany do produkcji typ pustaka Akermana o nieco innym przekroju. Continue reading „Przekrój pustaka”

Wielkosc kata tarcia wewnetrznego gruntów spoistych

Najczęściej przyjmuje się tu wielkość Pll obliczoną z klasycznej teorii parcia gruntu w wysokości tzw. parcia czynnego czyli w wysokości Ph = Y h tg2. (450 -{-) gdzie: y – Ciężar objętościowy gruntu, T/m3, h – zagłębienie punktu działania Pll od powierzchni terenu, m, tp – kąt tarcia wewnętrznego gruntu (wielkość rzeczywista dla gruntów sypkich lub zastępcza dla gruntów spoistych). Wielkość kąta tarcia wewnętrznego gruntów spoistych, uzyskana bezpośrednio w wyniku badań laboratoryjnych gruntu, jest zwykle dużo niższa niż dla gruntów sypkich. Wytrzymałość gruntu na ściskanie jest tu zapewniona przez istnienie dosyć znacznych sił spójności (kohezji) między cząstkami szkieletu gruntowego. Continue reading „Wielkosc kata tarcia wewnetrznego gruntów spoistych”

Wartosci kata tarcia wewnetrznego gruntu

Wartości kąta tarcia wewnętrznego gruntu odpowiadające opisanym wyżej warunkom można znaleźć w wytycznych do obliczania ścian oporowych. Ustalona w wyżej podany sposób wielkość. Pll występuje przy ruchu konstrukcji obciążonej w kierunku działania siły, choćby wielkość tego ruchu była minimalna. Założenie to leży u podstawy klasycznych teorii parcia gruntu. W rzeczywistości parcie poziome ma większą wartość niż obliczone według tych teorii Pil Występuje tu tzw. Continue reading „Wartosci kata tarcia wewnetrznego gruntu”

ZASADY PROJEKTOWANIA INSTALACJI OGRZEWCZYCH

ZASADY PROJEKTOWANIA INSTALACJI OGRZEWCZYCH 5.6.1. Ogrzewania wodne Instalacja centralnego ogrzewania wodnego może być zasilana energią cieplną z małej kotłowni dostosowanej tylko do jednego budynku, bądź z fermowej kotłowni wodnej nisko lub wysokoparametrowej ogrzewającej część albo wszystkie obiekty w danym zespole. Woda ciepła w instalacjach wodnych powinna mieć maksymalną temperaturę zasilania do 95°C, a powrotu 70°C. Nie dotyczy to oczywiście maksymalnych temperatur wody w przewodach zewnętrznych, doprowadzających czynnik grzejny z kotłowni do węzła cieplnego. Po zastosowaniu w nim wymiennika lub wymienników maksymalna temperatura wody gorącej może osiągać 150/70°C, 130/70°C i 110/70°C. Continue reading „ZASADY PROJEKTOWANIA INSTALACJI OGRZEWCZYCH”